Seda Sözer

Her ne kadar Fast and Furious serisini tamamiyle izlememiş olsam da, Paul Walker hayranı olmasam da, klibi izleyince gözlerin dolmaması mümkün değil. Ama şarkı zaten efsane, Charlie Puth'u da ilk defa  duydum ama sesine hayran olunası...

Başkalarının hayatını bilmemde ben baya yoğunum arkadaşlar. O spordan bıkkın ama umutlu kız vardı ya heh o öldü bilin istedim. Evet artık açıklayabilirim, sporu bıraktım :( Ama istemeden oldu aslında. Sporu bırakmamın sebebi iyi bir nedene bağlı; işe başladıııımm. Yoğunluktan ölünce tabi spora zaman kalmadı, kaldı da bende gidecek hal kalmadı. Muhteşem iş çıkışı zincirlikuyu metrobüs maceramdan sonra bir de üstüne spora gitmek, ruhumu teslim etmekle eş değer gözüktü gözüme :( Aslında gene giderdim, sırf çalışsaydım. Ama pazartesi okul, salı ve çarşamba sabahtan staj sonra iş, perşembe cuma da full iş. Hafta içi baya ölü, hani desem ki hafta sonum bana kalacak dinlenebilicem yok. Hafta sonu da projedir, ödevdir carttır curttur. Kısacası bende bahane çoktur. Tabi burayı da baya ihmal ettim. Canım sağolsun bence.. Arada şuradan da bir şeyler paylaşabiliyorum. Sağlıcakla kalınız efenim.

Yaklaşık bir ay sonra yeniden merhaba, yazmak istiyorum da yazacak bir şey bulamıyorum fakat içimde bir yazma isteği mevcut. Şu anda da ne yazacağımı bilmiyorum birkaç şey zırvalayıp gideceğim sanırım. Hayatım anlaşılmaz bir şekilde hızla ilerliyor ama öyle böyle değil bir bakıyorum pazartesi bir bakıyorum cumartesi. Okulda projeler başladı, staja filan gidiyorum arada spora gidiyorum (hala azimli gibiyim). Yazacak bu kadar şey bulabildim bir sorun var belli de ne var o belli değil. Karmaşıklıklar kalp ben.  Bu yazıyı okuyan canım kardeşim, özür dilerim valla senin de gereksiz vaktini öldürdüm.

Öncelikle filmi izlemeye nasıl karar verdiğimden bahsetmek istiyorum; aslında bu filmi açtığımda arkadaşlarla romantik bir film gecesi yapalım demiştik. Drama ve romantiği görünce süper tam da istediğimiz türden diyip hiç bir bilgimiz olmadan konusunu dahi okumadan açmıştık. İlk 5 dakika içinde arkadaşlarım uyuduğundan dolayı bende filmi kapayıp başka bir bahara saklamıştım. Sonrasında bir başka arkadaşım bu filmi önerdi, o zaman benim geçende açmış olduğum film olduğunu bile fark etmemiştim. Hatta filmi izlemeden birçok kişiye de önerdim. Halam ve babam bile benden önce izlediler. Sonra şu sıralar hiçbir şey yapmama isteğime karşın dedim ki otur Seda izle şu filmi, evet izlemek için kendimi zorladım. Ama iyi ki izlemişim. Stephen Hawking'in zekasına söyleyebilecek tek bir sözüm yok, zekam yetmez yani o derece :) Beni asıl filme bağlayan tabi ki dram kısmı oldu. Damarımı kesseniz kanımdan dram akacak, öyle çok seviyorum. Üzülmek hoşuma gidiyor galiba. Ya da artık filmlerde ve...

Öncelikle bir kitap mutlu sonla da bitse mutsuz sonla da bitse bir hüzün kaplar içimi. Okuduğum kitaptaki karakterlerin varlığına ve oluşturduğum hayal ürünü görünüşlerine o kadar inanırım ki bazen bu karakterler benim arkadaşlarımdan, ailemden, sevgililerimden biri olur çıkar. Hiç olmasa bu karakterlerle bir kez karşılaşmış olduğum hissine kapılırım. Bazen de karakterlerden biri yerine kendimi koyarım. Eh haliyle kitap bittiğinde de o kişiyle bir daha görüşemicek şekilde ayrılmışız hissine kapılırım. Gerçeğin ayırdına vardığımda, kitabı baştan sona bir düşünür hazmetmeye çalışırım. Sonra bir bakmışım özlem duygusuna kaptırmışım kendimi. Kitapta olan olayları gerçek hayatta oluyormuş gibi hissettiğimden aslında kitap okuma hevesim hala yerinde olur ve hemen bir başka kitaba başlamak için kütüphanemin önüne geçerim. Zar zor kitaba karar verdikten sonra ilk satırı okuduğumda genellikle eski kitabın karakterleriyle devam ederim. Bu demektir ki Seda daha hazır değilsin önce son okuduğun ki...

"İşin üzücü yanı, şu ana kadar yaşamını yaşamda değil de beyninde yaşıyor olmasıydı. Kadınsı imgelemin mahvedici, elini kolunu bağlayıcı gücüne yenilmişti."   Elizabeth Dunkel / Her Kadın Bir Rus Şaire Aşık Olur